Alleen in een boshut

didie

Het is zondagavond en je rent achter de weekplanning aan. Stapels wasgoed probeer je te negeren en de vaatwasmachine? Hopelijk haalt iemand anders ‘m leeg. De maandag is alweer in zicht. Wat staat er op de agenda? Wat dacht je van een overnachting in een minimalistisch natuurhuisje…

Het gezin ‘gaat lekker’, maar ergens ben je jezelf vergeten.

Je kinderen zijn goud, net als je partner, en toch… het zou allemaal best wat eenvoudiger kunnen. Spontaner vooral. Zomaar op pad, zonder zorgen of verantwoordelijkheden en vooral geen deadline. Je verlangt ernaar jezelf te horen. Niet dat het slecht met je gaat, je bent gelukkig met je leven en gezin, maar je wil helder krijgen waar jij zélf staat. “Hoe gaat het eigenlijk met me?” Dat antwoord vind je niet zomaar.

Dat vraagt om aandacht en rust.

Gun jezelf tenminste één dag en nacht om met jezelf te kletsen. Een solo avontuur in alle eenvoud, omgeven door natuur en stilte. Ik verzeker je, het geeft verrassende inzichten. Zo deed ik een poging in een ‘slowcabin’ in de Belgische bossen. Genaamd slow vanwege de vertraging die deze zelfvoorzienende hut biedt: het houten huisje ligt op een afgelegen plek in een stiltegebied. Je ontvangt water uit het regenreservoir, elektra via de zonnepanelen, warmte dankzij de houtkachel en alleen het hoognodige comfort om je zelfbewust te maken. Op deze plek geef je iets terug aan jezelf én de natuur in plaats van ‘te nemen’. Dat wilde ik wel eens ervaren, zo’n verblijf in een eenvoudige hut.

Ik kan je verzekeren, het was buitengewoon confronterend.

Vanuit Breda reed ik rond een uurtje of zes naar de geheime bestemming in het Vlaamse landschap (je hoort namelijk pas enkele dagen van tevoren waar je cabin staat). Ik had de auto volgeladen met wat kleding, eenvoudig eten en flessen drinkwater voor het geval de watervoorziening in het huisje onvoldoende was. Mijn eigen hoofdkussen sleepte ik mee evenals het setje oordoppen. Zie hier, de mens als gewoontedier, waarom had ik in godsnaam oordoppen nodig in een stiltegebied?
Verder had ik twee volledig opgeladen laptops bij me, ik wilde immers kunnen schrijven. Denk er nog een paar hardloopschoenen, boeken, camera en statief bij, en je hebt een beeld van mijn bagage. Achteraf gezien best onhandig als je tien minuten op onverharde paden moet lopen. Tel daar de manoeuvres onder het prikkeldraad bij op – ik had de routebeschrijving niet zo goed gelezen – en dan begrijp je hoe blij ik was toen ik het natuurhuisje zag liggen.

Eenmaal in de slowcabin voelde ik me vreemd.

Hier zou ik dus slapen, deze zondagavond: Didie in haar zelfvoorzienende hut. Helemaal alleen, zonder geluid, mensen of wifi; geen stapels wasgoed, voetbalwedstrijden, vaatwas of agenda. Maar ook zonder de ‘welterusten’ kusjes van mijn zoontje of grapjes van mijn man. Hier was ik echt alleen en kon niets me afleiden. Heel even speelde ik met de gedachten naar huis te rijden, maar ik was er te moe voor. Bovendien had ik geen zin meer te sjouwen met al mijn bagage. Ik ging buiten zitten, op het houten terras in de wei.Het werd snel kouder, maar het was nog licht genoeg om ver weg te kijken. In de verte zag ik nog wat mensen wandelen, voorlopig het laatste teken van leven.

Ondanks mijn vreemde gevoel besefte ik heel goed hoe bijzonder dit was.

Deze mindfulle expeditie kon ik afvinken op mijn wensenlijstje. Na een korte wandeling in de weide liep ik terug naar de slowcabin en deed de deur op slot. Ik schoof de gordijnen voor de ramen en schakelde de energiezuinige lampjes in. Langzaam verdween mijn unheimische gevoel en kwam er warmte en geborgenheid voor in de plaats. Mijn eco huisje was een veilige plek in de verlaten natuur geworden.

Het avondeten bestond uit soep, salade, chips, brood, noten en koekjes. En veel te veel thee waardoor ik ’s nachts vijf keer de wc bezocht. Helaas was het niet alleen de thee die me wakker zou gaan houden. Voordat ik ging slapen, bekeek ik de boeken in de cabin: een geweldige collectie over de mooiste tiny houses en unieke trektochten. Mijn man heb ik ook nog even gebeld. Hij had samen met mijn zoontje pannenkoeken gebakken en voor zichzelf Indonesisch besteld. Hij zat klaar om de voetbalwedstrijd te kijken. “Je laat de telefoon vannacht aan hè”? vroeg ik hem nadrukkelijk. Tuurlijk deed hij dat, het was vanzelfsprekend. Het was immers niet de eerste keer dat zijn eigenzinnige vrouw op avontuur was. Door de jaren heen heeft hij leren begrijpen dat ik mijn solo avonturen nodig heb, nét als zijn steun. Want zonder zijn vertrouwen voelt het erg alleen. Om een uurtje om elf blies ik de kaarsjes uit.

Ik viel in slaap, lekker warm in mijn hutje, in een heerlijk bed met mijn eigen kussen.

Ik vermoed dat ik er drie uurtjes op had zitten toen ik voor de eerste keer wakker werd. De klok probeerde ik te negeren, om te voorkomen dat ik wakker zou blijven liggen. Gelukkig viel ik weer in slaap om jammer genoeg een paar minuten later weer wakker te worden. En dat ging zo de hele nacht door.

Het is bizar wat er met je mind gebeurt als je in complete stilte slaapt.

Je zoekt wanhopig naar geluid, een soort teken van leven. Dat ik als vrouw alleen aan de rand van een bos sliep, maakte het natuurlijk niet relaxter. Ach ja, dat was mijn eigen ‘stoere’ keus geweest. De cabin was namelijk ingericht op een verblijf voor twee, niet perse voor een heldhaftige vrouw alleen. Afgezien van de stilte, was de inktzwarte nacht ook verwarrend. Ik kon de lampen wel aan doen, maar het ging mij om daglicht: het idee dat iedereen weer wakker zou zijn en ik niet alleen aan het spoken was. Dus toen het eerste licht mijn cabin raakte, kwam de moed terug. Zes uur ’s ochtends, gelukkig, ik had de volgende dag gehaald. Onmiddellijk activeerde ik mijn mobiele netwerk en stuurde mijn man en ouders een paar appjes. “Ik ben er nog, ik heb het overleefd.”

Mijn man reageerde gelijk, hij was toevallig net naar het toilet geweest. Dat korte contact gaf me rust. Nu kon ik eindelijk verder slapen; ik was zelf stil gewordend. Rond negen uur werd ik opnieuw wakker, fris van geest en zin in de dag.

Er was nog steeds geen mens te bekennen rondom mijn slowcabin.

Ik at een simpel ontbijtje en deed mijn hardloopschoenen aan: een rondje door het natuurgebied om de omgeving te verkennen. Ik had een route uitgestippeld zonder precies te weten of het allemaal klopte. Dat ben ik wel gewend. Meestal vind ik de weg terug en anders kan ik altijd wel ergens aankloppen als zwerver of een indrukwekkend personage. Maar deze keer was ik iets te enthousiast geweest: rennend door de velden liep ik ineens middenin een militaire zone. Niemand te zien alleen bordjes met teksten zoals ‘granaat oefeningen’, ‘alleen betreden met geweer’. Ik heb nog nooit zo hard gerend.

Hoezo avontuur in een afgelegen hut? Dit was veel spannender.


Ik kon er de lol wel van inzien. Bovendien bracht het herinneringen terug aan mijn jeugd en het huis waar ik ben opgegroeid. Als kind woonde ik namelijk in een zelfgebouwd huis aan de bosrand, naast een militair oefenterrein. Tanks en legerwagens waren voor mij vertrouwde voertuigen, net als weilanden en de stilte trouwens. Als meisje verstopte ik me in de bossen en lachte naar de militairen in de tankwagens. Volgens mij ben ik niks veranderd! Neem niet weg dat ik na anderhalf uur rennen ontzettend blij was mijn houten huisje terug te zien.

Opvallend hoe snel een vreemde accommodatie je thuis wordt.

Helaas moest ik alweer vertrekken: de ‘opkuis’ ploeg kwam eraan, grappig genoeg het eerste teken van leven. Ik moest mijn tassen inpakken en de eenvoudige, maar comfortabele cabin verlaten. Ik had er graag nog dagenlang gebleven, maar dan samen met mijn man of zoontje. Omdat ik dit avontuur inmiddels graag wilde delen.

Weet ik nu hoe het met mezelf gaat?

Ja, en nog veel meer. Ik ben eenvoudig gelukkig met de mensen in mijn leven. Een lach, woordje of knuffel, dat is waar het om gaat. De stilte is indrukwekkend en ik wil méér om de vastgeroeste denkpatronen te doorgronden. Maar nog mooier dan een solo avontuur is de stilte samen. Elkaar in de ogen kijken en voelen dat je gelukkig bent. Ook als je dat niet toe durft te geven, omdat liefde zo kwetsbaar is. De slowcabin heeft mijn mind vertraagd en mijn gevoel een duidelijke stem gegeven, precies wat ik wilde.
Eenmaal thuis waren daar nog steeds het wasgoed, de vaat en de agenda.

Maar nu kon ik ze waarderen. Omdat ze symbool staan voor een schitterend gezinsleven, iets waar ik als twintiger van droomde, maar vanwege vele mislukkingen als dertiger doodongelukkig van werd. En nu, op mijn 41e, stonden daar mijn man en zoon me met een grote glimlach op te wachten. Ik ben mama, vrouw, ontdekkingsreiziger en nog zoveel meer. Je hoort mij niet meer klagen over het huishouden.

Wil jij je gevoelens ontdekken, ervaren wat complete stilte met je doet?

Neem een of twee dagen vrij, leg het uit aan je gezin en gun jezelf een stilte reisje. Begrijpt je gezin het niet? Laat ze dit artikel lezen. Heel veel plezier met jouw expeditie! I’m here with you…

Ik ontdek het leven op retraite vakantie

Wakker worden, werken, verzorgen en dan ’s avonds tot de conclusie komen dat je niet geleefd hebt. Dat overkomt ons allemaal. Geen probleem, morgen ga je het anders doen, of overmorgen. Nou ja, volgende week is ook goed en anders wacht je gewoon tot nieuwjaar. Ik beloof je: als je zó lang wacht, gaat het niet meer gebeuren. Ga op retraite vakantie en ontdek je bezieling voor het leven.

Leef nu en maak een plan.

Je hebt geen excuus nodig om voluit te leven. Als je dag in dag uit met jezelf discussieert, moet je actie ondernemen, dat heb je zelf ook wel door. Maar waar begin je? Hoe vaak krijg ik niet de vraag: “Ik wil aan de slag, maar weet niet hoe. Wat kan ik doen om mezelf te leren begrijpen?” Logisch dat je daar geen antwoord op hebt. Als je zo vastzit in je dagelijkse patronen, is het begrijpelijk dat je er niet uitkomt.

Ontrafel je verhaal

Om te ontdekken hoe je wil leven en wat je daarvoor kunt doen (en laten…), moet je jezelf wakker schudden in een omgeving waar niks je herinnert aan je oude gedrag. Je doet er goed aan mensen en een omgeving te zoeken waar je het oude gepieker doorbreekt, waar kansen ontstaan en beperkingen verdwijnen, en waar zorgen uitdagingen worden.

Ontwarren doe je met verrassende inzichten op weg naar een nieuw verhaal.

Gezien mijn mindful leven ontmoet ik steeds meer mensen op zoek naar een bewuste lifestyle. Ze vertellen me over hun twijfels en hun droomleven. Niet alleen drukke moeders die zichzelf hebben ‘verloren’ in het gezin, maar ook werkende mannen met een mooie carrière. Ze worden bedolven onder hun gedachten en missen de magie van het leven. Niet perse ongelukkige mensen – meestal redelijk tevreden met werk, gezin en sociaal leven – maar ze voelen dat er iets schuurt, iets ontbreekt in de bezieling van hun leven.

Wakker schudden dus, de verwarring ontwarren.

Daarvoor heb je een aantal mogelijkheden. Ik geef je de beste oplossing voor een vliegende start, jouw ontdekkingsreis voor je leven: de retraite vakantie.

Waarom pleit ik voor een retraite vakantie?

Door een retraite te volgen word je je bewust van (oud) gedrag en verken je nieuwe mogelijkheden onder begeleiding van deskundige mensen. Je zelfvertrouwen groeit direct omdat je bewust kiest voor persoonlijke groei en daar word je duurzaam gelukkig van.

Een retraite heeft nog veel meer voordelen:

  • Je werkt niet alleen, maar ook in een groep waardoor je aan verschillende uitdagingen werkt
  • Je bevindt je onder gelijkgestemden waardoor er op voorhand respect voor elkaars uitdagingen is, je voelt de herkenning bij andere mensen
  • Een duidelijk programma geeft structuur en regelmaat. Dat is per definitie een goede start van bewust leven
  • Het effect is groter dan bij een dag-workshop omdat je meerdere dagen aaneengesloten oefent

En waarom een retraite vakantie?

  • Bij een spirituele vakantie zijn reflectie en ontspanning mooi in balans
  • De retraite vakantie is een toegankelijke vorm als je begint met het verkennen van je mind
  • Je bent niet alleen bezig met je innerlijk, dankzij de sfeervolle omgeving kom je opnieuw in aanraking met de natuur
  • Je werkt met mensen die niet alleen focus hebben op hun mind, maar ook genieten van een vakantie, een mooie dynamiek
  • Vakantie retraites hebben doorgaans een flexibel programma waardoor je kunt ontdekken waar jij je fijn bij voelt.

Verder is het waardevol je mind te verkennen weg van huis.

Een nieuwe omgeving doet aanspraak op andere ervaringen. Op een vakantiebestemming kom je in aanraking met nieuwe triggers; een ander landschap, magische kleuren, nieuwe geuren en verrassend eten doen een beroep op ongebruikte sensaties. Met een frisse focus richt je je ‘cameralens’ op andere hoek, niet op zorgen of het huishouden. De routine thuis doet er niet meer toe, geen druk van je eigen weekplanning. Door de afwezigheid van spullen, agenda’s, reclame en technologie komt de eenvoud van leven opnieuw in zicht.

Toch niet zo’n trend dingetje hè, met z’n allen op retraite?

Nee, jezelf terugtrekken en afstand nemen van verplichtingen is zo oud als onze jaartelling en ver daarvoor. Het terugtrekken (Latijn retrahere) en vrij zijn van verplichtingen (Latijn vacantia) is een universeel, mens eigen verlangen. Vergeet niet dat zowel Jezus, Boeddha als Mohammed ons voorgingen. Ook zij hadden behoefte aan een reis op zoek naar het ware bestaan. Gezien onze cultuur en de tijd waarin we leven zijn er ondertussen talloze nieuwe retraite varianten bijgekomen, waaronder de groepsretraite. Dankzij deze vorm leer je dichtbij jezelf te blijven binnen een sociale context. Ik ben en groot voorstander van deze groepsretraites omdat het dichtbij onze werkelijkheid staat.

Een retraite vakantie in Spanje?

Regelmatig publiceer ik lijsten van retraites in binnen- en buitenland. Daarvoor put ik uit mijn netwerk van centra, coaches en instituten die zich vanuit professie en passie toeleggen op authentieke retraites. Onlangs zocht ik naar retraite vakanties in Spanje: na een bezoek aan een Catalaans klooster vorig jaar werd ik zo nieuwsgierig naar het land en haar spiritualiteit, dat ik me afvroeg of er Nederlanders zijn die Spaanse retraite vakanties organiseren. Tijdens mijn research kwam ik in contact met Anna Houben, de bezielde onderneemster achter MiCuento. Haar gedrevenheid trok mijn aandacht, evenals haar oprechtheid en enthousiasme, daarom dook ik in haar wereld.

Wat vind je bij MiCuento en nergens anders?

Anna Houben, de initiatiefneemster, organiseert mijn favoriete type ontdekkingsreis: de retraite vakantie. En die combinatie is niet altijd vanzelfsprekend. Enkele jaren geleden heb ik zelf zo’n reis samengesteld voor mijn bezoek aan het Franse mindfulness klooster Plum Village. Het kostte behoorlijk wat tijd om het hele programma rond te krijgen en te combineren met een verblijf in een passende én comfortabele accommodatie. Daarnaast regelde ik de tickets en autohuur. Dat soort zaken heeft Anna’s team allemaal voor je geregeld.

Bovendien voel je bij MiCuento de oorspronkelijke passie voor Andalusië, het zuiden van Spanje.

Anna koestert een diepgewortelde liefde voor de regio welke ontstaan is tijdens haar Spaanse vakantie op vijftienjarige leeftijd. Heimwee naar Nederland heeft Anna nooit gekend, alleen naar Spanje toen ze terug naar huis moest. Vanaf dat moment stroomde de Spaanse energie door haar lichaam, iets dat nooit verloren is gegaan.

Toch heeft het lang geduurd voordat ze die energie weer voelde.

Het was pas op haar negenendertigste toen ze de magie van Andalusië opnieuw beleefde. Opvallend genoeg tijdens haar eigen retraite, op zoek naar antwoorden voor haar leven. Deze reis bracht haar niet alleen kalmte van binnen, het was de start van een nieuw missie: mensen coachen om de essentie van hun leven te ontrafelen. Ze startte haar coachingspraktijk en ging tegelijkertijd aan de slag bij de reisorganisatie waar ze de Spaanse retraite had gevolgd. Het einde van dit reisbureau enkele jaren later bleek de opening voor een gedurfde droom: het zelfstandig organiseren van spirituele reizen naar Andalusië. En zo gaf zij vorm aan haar meest authentieke verhaal: MiCuento (letterlijk vertaald: mijn verhaal).

Tot op de dag van vandaag doen Anna en haar experts er alles aan om trouw te blijven aan het oorspronkelijke verhaal:

Spirituele reizen vanuit het hart.

En dat blijkt uit alles:

De begeleiders hebben de ervaring en sensitiviteit om groepsdynamiek perfect aan te voelen. Er wordt geen ‘programma afgedraaid’, maar flexibel gewerkt met de energie die je samen deelt. De retraite is een reis en in veel gevallen letterlijk het begin van een nieuwe koers in je leven. Daarom staan de begeleiders ook ná de reis voor je klaar. Eenmaal samen op reis blijf je elkaar inspireren.

Niet alleen het programma, ook de afwisseling tussen groep en individu is in balans.

Er is ruimte voor jouw persoonlijke behoefte en vragen dankzij één-op-één gesprekken met de coaches. Belangrijk omdat iedereen een eigen ontwikkeling doormaakt. Aandacht voor het persoonlijke staat centraal. Daarom zijn de groepen klein, ergens tussen de vijf en tien personen. En werk je samen met twee begeleiders, iets dat niet bij iedere retraite het geval is.

Bovendien bevatten de spirituele reizen altijd 5 elementen:

  1. Inspireren: hoe je naar het leven kan kijken
  2. Prikkelen: naar jezelf kijken
  3. Alles uit je leven halen: bewustwording van jouw kansen
  4. Genieten: ter plekke ervaren hoe waardevol je leven nu is
  5. Ontspannen: spanning van je mind afhalen

Wat mij aan MiCuento fascineert is de hartstocht van de eigenaresse.

Ze is in 2016 gestart met de eerste reis en heeft ontzettend hard gewerkt om deze organisatie neer te zetten. Vol overgave en toch regelmatig met het gevoel dat ze tekort schoot; vanwege de hardnekkige overtuiging dat alles in één keer perfect moest zijn. Gelukkig maakte ze zelf ook een spirituele ontwikkeling door om uiteindelijk nog sterker te geloven in alles wat ze inmiddels heeft bereikt. De organisatie straalt oprechtheid uit en de mensen zijn energiek en rustgevend tegelijk, en… er mag gelachen worden, leven vanuit plezier maakt het allemaal een stuk eenvoudiger.

Welke persoonlijke retraites verzorgt MiCuento?

Anna heeft vier reizen samengesteld op basis van ieders expertise en levensvragen.

Latifa: voelen en beleven wie je bent.

Via een zorgvuldig samengesteld programma kom je in contact met jouw unieke bestaan. Diep onderzoek naar wie je wil en kan zijn. Ontwarren wat er allemaal verstrikt is geraakt en helder leren te voelen wat je hart te vertellen heeft. Een reis naar binnen om er uiteindelijk altijd voor jezelf te zijn.

Rituelen: op avontuurlijke wijze je leven bewandelen.

Waar is het allemaal begonnen en wat ben je onderweg tegengekomen? Je komt erachter welke overtuigingen jou gevormd hebben en onderzoekt wat je wil achterlaten of juist vergroten. Aan de hand van rituelen kom je in beweging, letterlijk en figuurlijk.

Stilte: vanuit de routine in je dagelijks leven word je stil.

Luisteren naar wat je hart vertelt, maar jij niet hoort omdat je door dendert volgens dagelijkse patronen. Met deze retraite kom je los van alles wat je gedachten routinematig hebben ontwikkeld om met een open geest opnieuw te leren luisteren.

Expressie: alle emoties de ruimte geven.

Bewegen, mediteren, dansen, spreken, laat je lichaam voor je werken. Vanuit kracht en passie ontdek je de kwaliteit van rust en aandacht. De afwisseling van bronnen zoals vuur, aarde, licht en lucht geven vorm aan je vrijheidsmissie. Je ontwaakt uit de pauze, je leeft intenser dan ooit.

Wat is je ontdekkingsreis waard?

Doorgaans maak ik selecties van retraites die een paar honderd euro kosten. MiCuento vraagt meer. Terecht, niet alleen vanwege de persoonlijke aandacht, intensieve begeleiding, het zorgvuldig samengestelde programma en schitterende locatie: het is Anna zelf waardoor deze reizen iedere euro waard zijn. Jarenlang heeft zij gewerkt aan deze onderneming, verschillende uitdagingen doorstaan en in moeilijke periodes doorgepakt om niet alleen haar droom te realiseren, maar mensen zoals jij en ik te helpen op weg naar innerlijke kalmte en ongekende passie voor je droomleven.

Ga op retraite vakantie om jezelf te ontwarren

Kies een flexibel programma zodat het óók als een vakantie voelt. Ervaar de ruimte voor jezelf en de dynamiek van een groep onder deskundige begeleiding. Voel je er comfortabel bij: niets is zo herkenbaar als de behoefte om je even terug te trekken uit de dagelijkse routine.

Ben je benieuwd naar de wereld van MiCuento en behoefte aan een mindfulle vakantie in Zuid-Spanje? Praat met het team van Anna en gun jezelf een authentiek verhaal.

Ga eenvoudig wonen voor een rustige toekomst

wonen in eenvoud

Wat betekent het eigenlijk, je huis? Ga even terug naar het begin, zoals je het ooit tekende op school. Een stukje gras, bomen, muren en een dak boven je hoofd. In basis alles wat je nodig hebt. Waarom zijn die dakkapellen, erkers en extra verdiepingen erbij gekomen?

Verstand van bouwen hoef je al lang niet meer te hebben.

Je huurt vaklieden in en laat je droomhuis (ver)bouwen. Het geld vind je wel ergens. Cash ziet niemand meer. Je schuift met de papieren van de bank, het komt vast wel goed. Je hypotheeklasten zijn zo vertrouwd als het acht uur journaal. Wie denkt er nog aan een hypotheekvrij leven?

Neem eens een flinke stap terug:

Wat vind je werkelijk belangrijk aan je huis?

Eenvoudig wonen, wat betekent dat voor jou? Wat maakt je gelukkig thuis? Is dat per definitie zeeën van ruimte? Iedereen een eigen kamer en graag een inloopkast erbij. Als het eten klaarstaat, appen we even, want met de hoofdtelefoon op hoort niemand je roepen. Ligt de wifi eruit? Dan is het hek van de dam.

Hoe eenvoudig wil je het hebben?

Mijn man en ik zijn al maanden in dubio over onze verbouwing. Na een eerdere mislukte aanbouw van 1 bij 2 meter (niet te gek, maar toch een beetje meer huis), staan we nu voor de volgende vraag. Gaan we het groots aanpakken of repareren we alleen de lekkage? Onze gedachten springen heen en weer, van uitbundig tot minimalistisch.

Gestimuleerd door mijn tiny house avontuur zijn eenvoud en minimalisme top of mind.

Simpel wonen geeft ons rust. In heel veel opzichten. Niet alleen brengt het kalmte in onze mind, ook praktisch gezien hebben we er baat bij. Hoe minder kasten, des te minder spullen. En met zo weinig mogelijk vierkante meters is de schoonmaak ook sneller gedaan. In een samengesteld gezin met drie kinderen hebben we ruimte nodig, maar veel belangrijker:

Aandacht voor elkaar en dat is gratis.

Bouwers van sobere cabins in de natuur vertellen hetzelfde verhaal. Menigeen zocht een stukje land om er eigenhandig iets te bouwen. Niet perse voor zichzelf, maar om te delen met vrienden. Hard werken met soulmates om er uiteindelijk samen te verblijven. De mooiste hutten ontstonden op deze manier, gebruik makend van ambachtelijke technieken. Ondernemende mensen zoals jij en ik die in de boeken zijn gedoken om de beste timmertechnieken te ontdekken. Om vervolgens met vrienden ieder weekend naar hun stukje grond te rijden en er urenlang te klussen.

Deze moderne avonturiers vormen een minderheid, maar ik verwacht dat eenvoudig wonen de nieuwe norm wordt.

Omdat we zelf willen kiezen hoe we wonen, ook al betekent dat een stukje kleiner. Je droomhuis laten afhangen van geldverstrekkers, overheid en projectontwikkelaars? Nee, tegen de stroom in en handen uit de mouwen: zie daar de opkomst van tiny houses. Pioniers die laten zien dat het anders kan, al blijft de wetgeving achter. Maar met voldoende geduld gaat het lukken.  

De grootste uitdaging voor een eenvoudig huisje is beschikbare bouwgrond.

Dat heb ik zelf ook gemerkt. Bijzondere plekken in de natuur zijn schaars. De bossen gaan nog wel, maar ik kies de Zeeuwse kust. Gelukkig leef ik slow en geduldig, ik wacht op mijn droomplek. Niets houdt mij tegen.

Terug naar de vraag: wat betekent het eigenlijk, een huis?

Het is afhankelijk van je norm, waar je vandaan komt, je ouderlijk huis. Ik ben opgegroeid in het buitengebied, in een vrijstaand, door mijn ouders zelfgebouwd huis (dat verklaart mijn liefde voor cabins in het wild). Naast je herkomst is er de persoonlijke waarde die jij aan wonen hecht. Vind je je huis ontzettend belangrijk of is het een tijdelijke plek om te wonen?

Zorg dat je jouw woonwensen helder krijgt.

Wat zijn nu echt jouw normen en waarden? Niet die van de buren of de woonprogramma’s op tv. Dit gaat over jouw unieke basis. Een huis vormt je leven. Houd het daarom persoonlijk en eenvoudig.

Al je levensvragen in één keer beantwoord

Didie in balans

Ontdek het antwoord op jouw levensvragen. Heb je jarenlang gezocht, er álles aan gedaan om tot een oplossing te komen en is het niet gelukt? Ik begrijp je frustratie. Omdat het diep zit. Je wil gewoon gelukkig zijn. Hoe lang moet het nog duren? Je geduld raakt op.

Mijn dagboeken staan vol met levensvragen.

Talloze pagina’s met uitgebreide persoonlijke reflecties op het leven. En altijd dezelfde vraag:

Hoe vind ik rust?

Wat ik ook schreef, welke experts ik ook sprak, niemand kon mij het antwoord geven. Suggesties genoeg hoor, geen enkel probleem: “Stop met zoeken. Zie wat je bereikt hebt. Wees gewoon tevreden met wat je hebt.” Het klonk allemaal logisch en ik deed mijn best.

Om de zoveel tijd kwam mijn vraag terug.

Steeds luider, ik kon het niet negeren. De frustratie groeide, omdat ik geen antwoord had. Erger nog, de onrust werd alleen maar groter: hoe meer ik mijn best deed antwoorden te vinden, des te verder raakte ik van de waarheid verwijderd. Op een gegeven moment was de teleurstelling zo groot, dat ik al mijn dagboeken verbrandde. Steeds dezelfde vraag, ik was het zat.

Ik zal het nooit vergeten, 30 jaar, op een winterdag.

Ik woonde in een prachtige benedenwoning, in het centrum van Nijmegen. Helemaal alleen was ik niet, ik had een vriendje. Een relatie vond ik immers erg belangrijk. Maar ik was duidelijk serieuzer dan hij, het kon hem allemaal niet zoveel schelen. Ik wilde meer, hij vooral minder.

Loslaten kon ik niet, me blindstaren op de relatie wel.

Het leidde allemaal nergens toe en in mijn dagboeken deed ik de analyse. Als ik eraan terugdenk had het veel weg van het managen van een organisatie: strategische innovatie om levensvatbaar te blijven. Buitengewoon effectief in de marketing, niet in kansloze liefde. Ik bleef mijn best doen voor ons geluk, maar het putte me uit. Ik schreef pagina’s vol met de noodkreet:

Hoe vind ik rust?

Het antwoord kwam niet en toen had ik er genoeg van. Op een zondagmiddag stookte ik de potkachel flink op. Al mijn dagboeken scheurde ik in stukken. Een voor een in de kachel. Het luchtte me op: mijn levensvraag lag nu in het vuur, ik hoefde geen antwoord meer te vinden.

Wat was ik naïef…

Behalve dat ik mijn persoonlijke verhalen kwijt was, kwam de vraag net zo snel weer terug. Zonder antwoord bleef mijn brein graven. En zo voedde ik mijn onrust.

Het heeft nog tien jaar geduurd voordat ik het antwoord vond.

Die incubatietijd had mijn brein nodig. Vond ik het antwoord in een klooster, tijdens een retraite, bij een therapeut of alternatieve geneesheer? Nee, nee en nog eens nee.

Ik ontdekte het antwoord zonder te vragen.

Al mijn levensvragen werden in één keer beantwoord: op een gewone donderdagmiddag in de auto luisterend naar een podcast over strategische innovatie. Business en bewustzijn waren meer dan ooit met elkaar verbonden. Ineens viel het kwartje; ik had er niet zo ver naast gezeten met mijn analytische methode. Helaas kon ik de dagboeken nu niet meer teruglezen, maar een ding wist ik zeker:

Innovatie en mijn wanhopige zoektocht hadden alles met elkaar te maken.

Ik zal het uitleggen.

Om als bedrijf succesvol te blijven, moet je innoveren; niet zomaar nieuwe producten ontwikkelen, maar vernieuwing waar klanten om schreeuwen. Doe je dat niet, dan word je in de huidige economie – waar de levenscyclus van een product nog maar enkele maanden is – snel vergeten.

Twee voorbeelden:

Zou MacDonalds zichzelf iedere dag de vraag stellen: “Hoe kunnen we onze hamburgers verbeteren?” Dan zou niemand het bedrijf nog kennen. Toch blijft de keten wereldwijd succesvol. Hoe? Door continu na te denken over haar bestaansrecht en te praten met loyale klanten. Zodoende stelt MacDonalds zichzelf iedere dag de vraag: “Hoe kunnen wij de fastfood ervaring voor gezinnen futureproof maken?” Niet door betere producten, maar door de ervaring te vernieuwen. Met sfeervolle interieurs, gezond assortiment, betaalcomputers en bezorging aan huis. Op die manier blijft MacDonalds relevant voor haar klanten.

Nog een voorbeeld, het merk TomTom. Dit bedrijf is altijd bezig geweest met het verbeteren van de navigatieapparaten. Toen de smartphones met hun eigen systemen kwamen, had niemand TomTom meer nodig. Het bedrijf was bijna van ‘de kaart’ verdwenen. Op het randje van faillissement wist het merk te overleven. Door een betere vraag te stellen: “Hoe kunnen wij de wereld voorzien van de beste navigatie-ervaring?” Bezoek de site van TomTom om te zien hoe uitgebreid hun assortiment nu is. Veel meer dan een rechthoekig apparaatje.

MacDonalds en TomTom bestaan nog steeds omdat ze de juiste levensvragen stelden. Blokker en V&D zijn te laat.

In deze business voorbeelden schuilt het antwoord op onze levensvragen:

Stel de juiste vraag!

Jarenlang was mijn vraag: hoe vind ik rust? Helaas, ondanks een immense hoeveelheid gesprekken, boeken, films en reizen heb ik het antwoord nooit gevonden.

Wat blijkt? Ik stelde de verkeerde vraag.

Iemand die houdt van afwisseling, uitdagingen en avontuur moet je niet om rust vragen. Toch bleef ik het antwoord tevergeefs zoeken. Als mijn levensgeluk van die vraag had moeten afhangen, was ik net als V&D ten dode opgeschreven.

Het gaat niet om de zoektocht naar het antwoord, maar het formuleren van de juiste vraag.

Nu wil je weten: wat zijn de juiste levensvragen?

Dat bepaal jij. Ik vertel alleen wat mij geholpen heeft, jouw verhaal bepaal je zelf. Op die manier bereik je meer en een langduriger effect dan wanneer ik jouw vragen beantwoord.

Ik geef je richting hoe je de juiste vraag kan formuleren.

Vier tips voor de juiste levensvragen:

1. Onderzoek je vraag

Iedereen heeft een vraag. Iets dat altijd terugkomt, wat je je continu afvraagt. Als je geen bevredigend antwoord kunt vinden, is het niet de juiste vraag. Denk goed na: “Waar komt deze vraag vandaan? Vanuit een situatie in het verleden of misschien zelfs ingefluisterd door iemand anders?”

Mij is zó vaak de vraag gesteld: “Waarom ben je onrustig? Weer een nieuw huis, een andere baan? Didie, ga de rust eens zoeken!”

Als iedereen dat tegen je zegt, ga je het vanzelf geloven. En zo werd het mijn levensvraag. Onjuist! Niet iedereen is hetzelfde en begrijpt zomaar waarom jij iets doet. Dat is ook niet belangrijk, als het voor jou maar goed voelt.

2. Verleg je focus

Je brein is getrouwd met jouw vraag. Jarenlang heeft je mind exclusief aandacht gehad voor jouw kwestie en dus ben je het gaan geloven. Verleg je focus om tot de juiste vraag te komen (niets voor niets zie je overal Tesla’s rijden als ze in het nieuws zijn; het komt door de focus en aandacht van je mind).

3. Van negatieve naar positieve levensvragen

Zet je vraag in een positief daglicht. Verleg de focus van problemen naar kansen. Hoe ziet geluk er voor jou uit? In die beschrijving zit je levensvraag verstopt.

Ik word gelukkig van een eenvoudig leven met mijn gezin, schrijven vanuit mijn hart en… iedere dag een dikke, vette glimlach. Mijn belangrijkste vraag zou daarom kunnen zijn:

Wat heeft mij vandaag plezier gebracht?  

4. Verzamel de juiste mensen om je heen.

Als je van backpacken houdt en al je vrienden gaan met hun gezin naar een pretpark, komt er vanzelf een dag waarop jij je afvraagt: “Hoe vermaak ik mij in een pretpark?” Het antwoord op die vraag ga je nooit vinden. Omdat je er niet gelukkig van wordt. Zoek mensen die met hun gezin de wereld rondtrekken, off-grid leven en met een camper door Amerika reizen. Stel jezelf vragen over wat backpacken voor gezinnen uitdagend en leuk maakt. Wie weet kom je een oude vriend uit het pretpark tegen.

Aan de slag met jouw levensvragen.

Stel jezelf de juiste vraag en geef je mind de tijd eraan te wennen. Blijf herhalen zolang nodig is. Focus op het positieve en omring je met inspirerende mensen. Je manier van leven gaat je antwoord zijn.

Krijg rust in je hoofd en manage je mind

rust in je hoofd

Rusteloos en een wirwar aan gedachten? Laat je niet meeslepen. Je bent meer dan je gedachten en vooral veel sterker. Omdat jij kiest wat je met je gedachten doet.

Ons brein is miljoenen jaren oud. En zorgt ervoor dat je overleeft. Je mind is altijd op zoek naar onheil om te voorkomen dat jij ergens de dupe van wordt. Continu situaties beoordelen om het gevaar op waarde te schatten. Jawel, ontzettend zinvol, maar je wordt er hartstikke dol van.

En vooral minder gelukkig dan je zou willen.

Ik help je snel uit de droom: onze hersenen zijn niet gemaakt om jou happy te maken. Je mind heeft maar één doel: je zo lang mogelijk in leven houden. Het heeft geen enkele boodschap aan positief denken; dat zou zomaar tot een misstap kunnen leiden.

Zijn we dan slachtoffer van onze mind?

Nee, het is een prachtig gereedschap om je scherp te houden. Maar zodra je je gaat identificeren met al je gedachten, raak je verstrikt in de ellende. En wordt het vooral erg mistig in je hoofd.

Gedachten komen en gaan, daar doe je weinig aan.

Bovendien zijn ze minder uniek dan je misschien denkt. Pieker je over geldzaken? Iedereen herkent dat. Wil je meer tijd spenderen aan de kinderen? Elke ouder denkt daar over na. Twijfel je of je wel gezond eet? Het is een van de meest populaire gespreksonderwerpen. Kortom:

Ons denken is niet zo bijzonder. Wél wat je ermee doet.

Je hebt namelijk de keuze of je jouw gedachten gelooft. Ik weet nog goed toen ik vrijgezel was en dolgraag een gezin wilde. Ik klampte me vast aan de meest zelfstandige mannen. Iedere keer hoopte ik dat het een serieuze relatie zou worden. “Daar moet ik keihard voor werken”, was mijn stellige overtuiging (ook geen unieke gedachte trouwens). En zo deed ik voortdurend mijn best om de meest onbereikbare, egocentrische mannen voor me te winnen.

Had ik mijn gedachten vriendelijk gedag gezegd, dan had ik gewoon mezelf kunnen zijn.

En dat betekende in de meeste gevallen nog veel onafhankelijker dan al die mannen bij elkaar. Maar nee, ik hechtte zoveel waarde aan mijn overtuigingen dat ik als een kip zonder kop mijn best deed. Zelfs wanneer mijn gevoel al lang zei dat het niet klopte (mannen met verborgen agenda’s) of ik totaal niet bij een man paste (wat had ik toch met egocentrische sporters?).

Ik geloofde de meest hardnekkige gedachte.

En dat was: “ik ben het alleen waard als ik keihard mijn best doe. Altijd beschikbaar en volledig toegewijd.” Ik voorspel je: als een zelfstandige, stoere, jonge vent ergens géén boodschap aan heeft, is het wel een jonge vrouw die dolgraag een gezin wil. Het zal je dan ook niet verbazen: iedere relatiepoging liep op een fiasco uit.

Uiteindelijk wist ik mijn mind te managen en kreeg ik rust in mijn hoofd.

Door duizenden boeken te lezen (of in ieder geval vijftig) en uit te spreken wat ik echt wilde. Op die manier kreeg ik grip op mijn brein en niet andersom. Want de woorden uit mijn hart waren veel sterker dan het mentale gebabbel. Wat ik wilde? Een fijne man om mee te lachen. Niet veel later kwam mijn huidige liefde op mijn pad. Het was even wennen; ik had nog steeds de neiging om me aan hem vast te klampen. Maar al snel was ik mijn vrolijke, eigenwijze zelf. En hij ook. Daarom zijn we nog steeds samen.

Door te bepalen welke gedachten je gelooft, leer je jouw mind te managen.

Word je overvallen door negatieve gedachten? Wees je ervan bewust, maar geef er niet te veel aandacht aan. Zonder jouw aandacht nemen vervelende hersenspinsels in kracht af!

Verzamel bovendien zoveel mogelijk input waar je gelukkig van wordt. Tekeningen, spreuken, foto’s, herinneringen, alles om je tegen het oeroude brein te wapenen. Positieve energie en een vrolijk hart zijn namelijk het beste medicijn tegen vervelende gedachten.

Didie:

Manage je mind en geloof alleen je eigen verhaal

ps: ik haal veel inspiratie uit het werk van positieve denkers en spirituele filosofen zoals Robert Thurman en Thich Nhat Hanh. Wil je leren van jezelf te houden en omgaan met negativiteit in en buiten jezelf? Leestip: Houden van wat je Haat.

Mannen op retraite mindfulness, stoer of suf?

Je werkt hard om je ambities waar te maken en je gezin het beste te geven. Je sociale leven is geweldig en zelfs je gezondheid is best in orde. Je kijkt nu al terug op een geslaagd leven en zou bij herkansing hetzelfde doen. Een enkele misstap hier en daar heb je jezelf vergeven. Meer kun je niet doen. Toch? Of zou je iets anders willen bereiken in dit leven? Iets dat je nu nog niet beseffen kan?

Mannen op retraite, het onderwerp fascineert me sinds ik zelf op retraite ben geweest.

Want retraites en vrouwen, die combinatie is algemeen geaccepteerd. Kwetsbaarheid, gevoeligheid en gepieker? Vrouwen mogen er even tussenuit. Ze hebben kinderen gebaard en zichzelf opzij gezet. En ja, die hormonen zijn ook ontzettend vervelend. Daarom vindt iedereen het prima als vrouwen op retraite gaan.

Voor mannen ligt dat eenvoudigweg anders.

Niet dat ik er zo over denk, maar dat is nu eenmaal ‘de maatschappij’, onze cultuur. Een zoekende man wordt bestempeld als een sufferd of midlifecrisis materiaal, en zeker niet als ontwaakte spirit. Die denkbeelden werpen behoorlijk wat barrières op voor de stoere gozers die hun hart willen voelen. Ze raken verstrikt in hun succes en zijn het materiële beu. Ik ken er genoeg die zich afvragen:

Wat heeft het allemaal voor zin? Is dit nu mijn leven?

Het zijn geen vreemde vragen. Maar zonder antwoorden wordt een mens daar behoorlijk wanhopig van. Voor mannen ligt dat extra gecompliceerd: als je vanuit je opvoeding, maatschappij en sociale omgeving hebt geleerd dat alleen het materiële en fysieke ertoe doet, loop je op een gegeven moment tegen een metershoge muur; een obstakel waar geen enkele topsporter overheen kan.

Gelukkig zijn er mannelijke rolmodellen die zich losmaken van stereotypen.

En deze mannen zijn alles behalve suf. Ambitieuze professionals die tot inkeer komen dankzij een nieuwe periode van mindful leven. Zij maken het voor hun soortgenoten makkelijker dezelfde stap te zetten en negeren hun behoefte niet langer. Eindelijk ‘mogen’ ze op zoek naar hun eigen emotionele verlangen, omdat ze hebben gemerkt dat het een rijker leven brengt.

De Amerikaanse dokter Ronald Epstein is zo’n mindfulle man.

Dankzij retraites, mindfulness en mediteren vond hij zijn roeping. Vorig jaar had ik een interview met hem. Zijn ontwikkeling is een lange weg geweest, maar uiteindelijk heeft hij van bewust leven zijn beroep gemaakt: als een van Amerika’s beste mindfulness artsen.

Ook meditatieleraar Jack Kornfield vond een spirituele weg.

Hij stopte met zijn medicijnenstudie en ging op zoek naar de betekenis van het leven. Achteraf misschien wel vanwege zijn briljante, maar gewelddadige vader. Uiteindelijk stichtte hij het Spirit Rock meditatiecentrum in Californië. Als geen ander weet hij dat ambities, oordelen en zelfkritiek zeer hardnekkig kunnen zijn. Daarom leert hij mensen zichzelf te accepteren met al hun imperfectie.  

Niet iedere man bezoekt zomaar een ‘guru’.

Daarom worden steeds meer retraites of mindfulness workshops naar de mannen toe gebracht. Een gevalletje: als de berg niet naar Mozes komt… Zo worden mindfulness trainingen aangeboden bij sterk mannelijk georiënteerde bedrijven zoals McKinsey, Google, het gevangeniswezen in Nederland of bijvoorbeeld de Amerikaanse marine en basketbalteams. Ook bij universiteiten, ziekenhuizen en regeringen in binnen- en buitenland worden mannen (en vrouwen) uitgedaagd tot zelfonderzoek en erkenning van het innerlijke gevoelsleven.

Ook vrouwen profiteren van een ontwaakte, stoere man.

Zodra mannen aandacht geven aan hun emotionele intelligentie (zelfs Bruce Lee wist er alles van), worden ze een gewaagde counterpart voor vrouwen. Het samenzijn krijgt meer verdieping en de gevoelens voor elkaar bereiken een betere balans. Gedurende een retraite ontwikkel je een andere kijk op je gevoel en gedachten. Je leert omgaan met je negatieve stem en ontwikkelt mechanismen tegen stress of onmacht. Je wordt milder voor jezelf. Heel wat anders dan ‘suf’ dus. En je ontdekt dat gedachten ‘maar’ gedachten zijn en niet wie jij werkelijk bent.

Met de juiste technieken kun je mindful groeien.

“Iedereen kan ontwaken”, zoals meditatieleraar Jack Kornfield zegt. Het vraagt wel om oefening, aandacht en vastberadenheid. En dat is voor mannen en vrouwen niet anders, denk ik zo.

Ik prijs me rijk met de mooiste mannenharten om me heen.

Ontzettend kwetsbaar zijn ze. Dat maakt ze juist zo mooi. De nabijheid van gevoelige mannen zorgt ervoor dat ik mijn beste leven leid. Van mijn vijfjarige zoon via mijn 44-jarige man tot aan mijn 77-jarige vader. Voor hen is de gevoelswereld geen enkel taboe. Mede dankzij mediteren en mindfulness.

Zelfs mijn 5-jarige zoontje kent de oudste meditatietechniek.

Toen de dokter onlangs zonder verdoving zijn voorhoofd hechtte, kneep hij in mijn handen zonder te huilen. Hoe hij dat voor elkaar kreeg? Door rustig en bewust te ademen. Heel diep in en uit, totdat het voorbij was.

Ik kijk uit naar de dag dat álle kinderen hun gevoel ontdekken. Meisjes en jongens…

En de stereotypen zo snel mogelijk verdwijnen. Dat hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. Hartstikke stoer, niet suf: kijk samen met je zoontje naar Kungfu Panda en ontdek de mooiste meditatietechnieken van Po.

Goede voornemens in de prullenbak, ga voor leuk!

goede voornemens

Als er iemand een hekel heeft aan goede voornemens ben ik het wel. Maar als het gaat om plannen die inspireren en ervoor zorgen dat we het een beetje leuker hebben, dan doe ik mee. Opzij met de standaard voornemens. Hoe kunnen we 2019 leuker en mooier maken?

Inspiratie voor leuk voornemens?

Doe iets voor een ander

Vaak gaan voornemens over onszelf. Begin dit nieuwe jaar daarom met een voornemen waarbij je iemand helpt. Bijvoorbeeld: dit jaar ga ik vaker een praatje maken met de eenzame buurvrouw. Of komend jaar ga ik het huis van mijn ouders of opa en oma schoonmaken. Maak van ‘compassie’ iets alledaags.

Minder is meer

Dit jaar neem je genoegen met minder. Iedere maand breng je een apparaat, meubelstuk, gadget of kledingstuk naar de kringloop. Zónder dat je er iets voor terug koopt. Ontdek hoe fijn het is minder spullen te hebben. Bij ons zijn de waterkoker en de magnetron verdwenen en het gaat fantastisch. De fluitketel fluit als nooit tevoren en de zoute magnetron maaltijden zijn verleden tijd.

Draai het om

Als je vaker verrast wil worden, behoefte hebt aan collega’s die aardiger tegen je zijn of je vrienden vaker wil zien, neem het voortouw! Jíj gaat je partner verrassen, jij wordt een ontzettend leuke collega en jawel, jij bent degene die jouw vrienden spontaan opzoekt. Het zal je verbazen wat het effect is als jij de eerste stap zet…

Ontdek je maag

Koop iedere week één product dat je nog nooit gegeten hebt. Iets dat je niet kent of als kind nooit lustte. Verras je zintuigen en maak er iets moois van. “Break the spell’ en leer je kinderen iets eten waar je smerige herinneringen aan hebt. Wacht met je anekdotes uit het verleden tot ná de maaltijd.

Appen met aandacht

Dit wordt jouw jaar van aandacht. Neem je voor om aandacht te hebben voor de woorden die je verstuurt. We communiceren steeds meer via whatsapp en vergeten soms wat nodig is. Beperk het aantal app groepen en appjes tot een haalbaar minimum. Schrijf duidelijke taal en verras je groepen op z’n tijd met leuke inzichten. Eindeloos gebabbel bewaar je voor de momenten dat je elkaar echt ziet.

Kleur in je leven

Altijd zwart of beige? Het leven is te kort om onzichtbaar te zijn. Kies ieder seizoen een kleur die je normaal nooit zou kopen en maak er een verrassende outfit van. Misschien even advies vragen in de winkel of iets combineren uit de etalage. En zet een grote smile op als je het setje draagt. Af en toe shinen voelt goed.

Ik trek niet graag de aandacht met mijn kleding. En toch is die gele blouse me beter bevallen dan het grijze vest en was ik een leukere versie van mezelf in de geruite winterjas dan de donkerblauwe parka.

Waardering in beeld

Een eerbetoon aan de fotografie. Dit jaar maken we van foto’s weer iets onvergetelijks. Geen foto’s om te laten zien waar je bent, wat je doet of met wie je op stap bent. Alleen nog foto’s van momenten die onvergetelijk zijn en vooral niet alledaags. Deel alleen berichten die inspireren en enthousiasmeren. Wees jezelf, dat is per definitie uniek.

Waardevolle communicatie

Stel een lijst samen van de 5 mensen die jou dierbaar zijn en met wie je niet kunt appen. Neem je voor om deze mensen te schrijven, op papier. Een kaartje, een brief. En verwacht er vooral niets voor terug! Dit nieuwe jaar geef jij de pen, het papier en… jouw contacten hun waardigheid terug.

En nog even dit:
Denk niet te lang na over je voornemens.
Leuke plannen komen uit je hart.


Hoe dit artikel tot stand kwam? “Of ik nog leuke voornemens wist in plaats van goede voornemens.” Lisa Vermeij, reporter van Metro Nieuws stelde me de vraag. Ze was bezig met een artikel over dit sociale fenomeen en zocht nieuwe inzichten. Inmiddels had ze geleerd dat het maken van nieuwe plannen vraagt om rust en aandacht, en zo kwam ze bij mij, als mindful avonturier…

Sportmagazines voor vrouwen

vrouw aan het snowboarden

Drie jaar geleden schreef ik columns voor She magazine; op dat moment het enige sportsmagazine voor vrouwen. Omdat ik er 100% in geloofde en ik een echte bladenvrouw ben, dacht ik samen met uitgever Maruba regelmatig mee over het concept van het magazine. Uiteindelijk besloot Maruba tot een andere koers en focus.

Als liefhebber bleef ik ondertussen alles volgen wat er in magazine-land gebeurde op het gebied van sports & women.  Sindsdien weinig kanshebbers meer gezien. Gelukkig blijft Maruba de markt in de gaten houden en verschijnt er deze juni een She-special.

SHE, bike, hike & travel is een special van BIKE & TREKKING en het zusterblad LIFT Magazine. De twee tijdschriften voor fietsen, buitensport en avontuurlijk reizen worden uitgegeven door Maruba Sports & Fashion Publishers. In een oplage van 65.000 exemplaren wordt het magazine verspreid onder de abonnees van BIKE & trekking en de abonnees van LIFT Magazine (voorheen Outdoor Magazine). Je kunt ook terecht bij de losse verkoop waar deze She als gratis bijlage van BIKE & trekking en LIFT Magazine te vinden is.

Ontwerpen van een magazine

magazine concept ontwerpen

Onder invloed van de technologische vooruitgang en ontwikkelingen in het medialandschap blijven uitgevers innoveren. Zo wilde de Gelderlander, onderdeel van Wegener, een nieuw magazine uitgeven dat een doelgroep met een bovenmodaal inkomen zou bereiken. Het moest niet zomaar een magazine worden, maar een journalistieke glossy geschreven door de professionele en doorgewinterde journalisten van dagblad de Gelderlander. Maar, als vormgevers van kranten, stelde de Gelderlander zichzelf terecht de kritische vraag: hoe moet dit magazine eruit zien?

Ik kreeg de opdracht van de Gelderlander om een layout te ontwikkelen voor het magazine.

Het betrof een voorstel voor een cover, redactiepagina’s, advertorials en een salesbrochure. Als journalist, communicatieadviseur en marketeer met een passie voor tijdschriften had ik inmiddels veel magazines onder ogen gehad. Met deze visuele bagage, kennis van de regio (het magazine zou een focus hebben op Arnhem en Nijmegen) en een persoonlijke visie op beeld- en woordcomposities, ontwikkelde ik het concept. Ik gaf het de naam .325 , refererend aan de route tussen Arnhem en Nijmegen (N325), die de Nijmeegse Waalbrug en de Arnhemse Nelson Mandela brug verbindt.

Ik presenteerde het concept aan de redactie, vormgevers, marketeers en salesmedewerkers van de uitgever. Geïnspireerd door dit .325 concept is het team van het magazine aan de slag gegaan met de definitieve realisatie en productie van de nieuwe journalistieke glossy en kozen zij tevens een definitieve naam: Luxity magazine. Sinds mei 2009 wordt de glossy wordt vijf keer per jaar uitgegeven in een oplage van 25.000 exemplaren (132 pagina’s). En met succes want zoals de uitgever zelf onderschrijft:

Onze huisfilosofie raakt inmiddels bekend, zo merken we aan de vele positieve reacties. Luxity wordt een begrip, want doet onbeschaamd aan regionale feel good. We gaan voor de ondernemende en spraakmakende figuren uit onze regio, of voor bijzondere mensendie hier, bij ons, opvallen. Van Ilse DeLange tot Nobelprijswinnaar Andre Geim, van Jan Jansen en Thomas Verbogt tot de CEO’s van Arcadis en Haskoning. 

Bloggen als cowgirl

bloggen over tech

Voor Dutch Cowgirls (zusje DutchCowboys) blog ik sinds september 2008. Het is de interactieve online vrouwenblog voor marketing. DutchCowgirls richt zich op uiteenlopende onderwerpen zoals advertising, search, mobile, wireless, (vrouwen)marketing, media, software en cybercrime. De doelgroep bestaat uit hoogopgeleide vrouwen die deze site bezoeken om op de hoogte te blijven van de laatste trends en ontwikkelingen in en om hun vakgebied.

Het leukste van deze blog is de hoge betrokkenheid van de lezers én bloggers, including me!

  • Impressies: 1.000.000 (per maand)*
  • Bereik: 125.000 (per maand)

*)gegevens via Webads