De ergste date ooit!

date in de nacht

Mijn grootste misser was met Hein. Ik ontmoette hem vorig jaar via internet. Hij had als een van de weinige online mannen echt een leuk koppie. We hadden inmiddels kennis gemaakt en een aantal dates gehad. Er was een mooie klik.

Voor mij kan een date niet gek of romantisch genoeg zijn, dus na de winkel-, eet- en andere dates regelde ik een hoteldate. Ik schreef voor een blad en had het voor elkaar gekregen gratis in een luxe wellness hotel te kunnen verblijven. Ik belde Hein een dag van tevoren en nodigde hem uit. Geweldig.

Die dag wachtte ik op hem aan de hotelbar.

Ik was een beetje moe, maar had zin in de date dus zette dat opzij. Helaas zei hij niet zo veel en keek hij me een beetje leeg aan. Minder leuk, maar dat zou allemaal wel goed komen.

We wilden niet eten in het hotel dus liepen de stad in. Eenmaal aan tafel bij de Mexicaan zei hij ook niet zoveel. Ik werd daar zelf stil van waarop hij aan mij vroeg  wat er met me was. Met mij? Dat was de omgekeerde wereld! Zijn reactie irriteerde mij en dat was voor hem olie op het vuur: “Je moet niet zo gejaagd en drammerig zijn.” Huh? Ik was helemaal in de war en wist niet wat te zeggen.

Ik liet het maar over me heen komen, maar mijn avond was verpest.

Terug in het hotel kregen we de mooiste wellnesskamer met felrood design bubbelbad. Hoeveel passie wil je hebben? Hij ging in bad zitten. Ik kwam er met een big smile bij en… Hij zat stil en zei niks. Ik baalde enorm en voelde me rot. Ik had nog wel zo’n gaaf hotel geregeld en nu, geen verhaal, liefde, grapjes.

Ik had er net zo goed alleen kunnen zitten!

Ik weigerde de gangmaker te zijn, wat ik normaal wel doe, zei ook niks en stapte na tien minuten weer uit bad. Ik droogde me af en ging op het kingsize bed liggen. Hein deed hetzelfde en zette daarbij de televisie aan! Een half uur later zette hij deze weer uit en ging slapen.

Ik kookte van frustratie, woede en ingehouden energie. Zou ik er iets van zeggen… JA! Ik knipte het licht aan en vertelde hem dat ik er zo echt helemaal niks aan vond. Hij pakte me vast, stelde me gerust en zei dat hij gewoon moe was. Okay.

Om drie uur ’s nachts werd ik ineens wakker.

Zomaar. Hein lag naast me te slapen. Mijn teleurstelling en frustratie kwamen weer opzetten en ik overtreed de wet der wetten: ik keek in zijn telefoon. Mijn hart bonsde in mijn keel en mijn maag draaide tien keer in de rondte. Maar toch.

Ineens werd zijn afwezigheid en zogenaamde vermoeidheid duidelijk.

Ik kwam erachter dat hij dagelijks sms’te en afsprak met zijn ex (wat hij verzwegen had) en dat hij deze bewuste hotelavond eigenlijk bij haar langs zou zijn gegaan. Verder las ik een sms van zijn beste vriend: “zij is veel gekker op jou dan jij op haar. Wordt het een doodbloei strategie of een aankijk strategie?” Zijn antwoord: “ik kijk het nog even aan.” Dat ging over mij!

Het was als een rode lap voor een stier.

Ik raakte helemaal van slag. Maar, moest ik dit nu voor me houden of hem wakker schudden? Ik had immers in zijn telefoon gekeken en ja, da’s niet netjes. Maar ik was zo woest. Ik wilde zo snel mogelijk weg bij deze Hein. Er zat maar één ding op: ik pakte zo snel mogelijk al mijn kleding en sloop stilletjes om half vier ’s nachts het hotel uit de kou in richting mijn auto. Einde date, einde Hein. Wat was ik blij dat ik weg was. Alleen in de stilte van de nacht, veilig in mijn auto. Ver weg van deze diepe ellende.

Oh ja, Hein zijn reactie? Die smste ’s ochtends: “Wel raar wakker worden zo.”

I rest my case!