Design expositie managen

design expositie

Ieder project een eyeopener, mindblowing en een trigger om de vanzelfsprekendheden in mijn geest als vanzelfsprekend weg te wuiven. Ja, zo wil ik mijn confrontatie met de Graduation Show 2011 omschrijven, de eindexamenshow voor studenten van Design Academy Eindhoven.

Eenmaal meegevoerd door deze flow is er geen weg terug.

Wat een geschenk! Waar anderen – bezoekers, leveranciers, familieleden – misschien eenmalig met dit indrukwekkende fenomeen in aanraking komen, heb ik het voorrecht om me vanuit mijn functie dagelijks bezig te houden met de creativiteit, authenticiteit en gedrevenheid die onze studenten in- én uitademen.

Slechts anderhalve maand (1 september) vóór de Graduation Show trad ik in dienst als Manager Communications. Collega’s lichtten mij in over de ‘grootsheid’ van deze show, maar bewaarden hun kalmte om te voorkomen dat ik direct hartkloppingen zou krijgen bij de gedachte aan alles wat er stond te gebeuren. Maar afgezien van deze uiterst loyale benadering kreeg ik al snel in de gaten dat er een waar spektakel naderde.

Er hing iets in de lucht dat ver buiten de grenzen van deze stad of zelfs Nederland reikte.

Al vrij snel ontmoette ik Marieke Staps, projectcoördinator Graduation. Zij stond op met de show en de catalogus, en ging ermee naar bed. Een onuitputtelijke energie voor zo’n frêle dame. Wat een bewondering voor haar doorzettingsvermogen. Maar niet alleen Marieke, talloze medewerkers van de academie, freelance of in dienst, maakten uren vrij om zich in te zetten voor de ‘ervaring van het jaar’.

Ik hoor marketeers wel eens verkondigen: “onze producten zijn een ervaring, we vertellen een authentiek verhaal dat de consument raakt.” Tja, dat zou heel mooi zijn, denk ik dan vaak, maar in hoeverre is dat steekhoudend als je daarvoor marketeers nodig hebt? Is het niet zo dat producten voorzien van intrinsieke motivatie in connectie met de wereld waarin we leven uit zichzelf een ervaring met zich meebrengen?

Zie daar mijn respect voor de Graduation en alle mensen die deze ervaring mogelijk maken.

Alleen al door een blik te werpen op de show voel je het integere streven van onze academie om iets te veranderen, te verbeteren of toe te voegen aan onze leefwereld. Daarvoor hoeven we geen mooie verhalen te bedenken, dit komt uit ieders hart.

Respect voor mensen en hun wensen heb ik altijd gehad.

Maar, ‘zomaar’ geduld hebben voor het verhaal achter een project is voor mij geen automatisme. Daardoor loop ik – en velen met mij – het risico mentaal vast te roesten in vanzelfsprekendheden en aannames die onze blik op de wereld beperken. Lang leve de comfortzone… Niet dus. Afgezien van een internationaal podium waarop onze studenten zich presenteren aan een groot publiek, is de Graduation een tijdloze ervaring waar het gedachtegoed van mensen zoals ik geconfronteerd wordt met de rijkdom van andersdenkenden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *