Het verhaal van mijn kindertijd, het leven daarna, Didie als mama en de ontwikkelingen tot de ondernemer die ik nu ben.

Didie als baby
Mijn avonturen als baby in 1978 (ik ben geboren op 31 december 1977)

Alverna, daar begon het allemaal. In een ruim, achteraf gelegen huis met gekleurde vloertegels en ramen die stuk voor stuk opgedeeld waren in tientallen kleine houten kozijntjes. In de zomer rollebollen op de grashelling en ’s winters vuurtje stoken bij mijn moestuintje. Het leven was er heerlijk; samen met mijn drie jaar oudere broer en hardwerkende, creatieve en wijze ouders.

jeugd van Didie
De jeugdjaren thuis en met mijn familie

Mijn slaapkamer was mijn veilige haven.

Het riante domein besloeg de halve oppervlakte van de bovenverdieping. Lucky me! Vanaf het moment dat ik kon schilderen heb ik er talloze liters verf doorheen gejaagd. Alles roze. Inclusief vloer. Of toch gewoon zomergeel? En waarom een bed? Slapen in een kast! Of gewoon bovenop mijn bureau…

Toen we rond mijn twaalfde verhuisden naar een nieuwbouwwijk in Wijchen was ik inmiddels ‘master’ laminaat, verf en tapijt.

Mijn slaapkamer werd voorzien van de eerste generatie IKEA meubels in zwart-wit look en binnen afzienbare tijd had ik alle slaapkamers bewoond. En gestyled. Schilderen was een piece of cake; ik was klaar voor het robuuste handwerk: wanden erin, kozijn erbij, kastdeuren vervangen… het had niet veel gescheeld of ik had onze voordeur uitgehakt.

Terugkijkend zijn de slaapkamers en woonhuizen in mijn leven niet meer op twee handen te tellen.

De één noemt het onrust, ik zeg: avontuur. Tegenwoordig leef ik me uit in bourgondisch Breda. In een sfeervolle jaren dertig erkerwoning met ons samengestelde gezin bestaande uit onze zoon en de twee kinderen van mijn man uit een eerder huwelijk.

Door de jaren heen heeft mijn avontuurlijke inslag gezorgd voor creativiteit en voldoening.

Van knutselen naar schrijven of als aerobics instructrice voor de groep. Inspireren, entertainen, bewegen, plezier maken en … reflecteren. Mijn studie-menu was tevens een dynamisch pakket met inhoud: gymnasium, journalistiek, pr, bedrijfscommunicatie en digitale media. Het bracht mij tot een carrière pad van tekstschrijver tot marketing- en communicatiemanager bij verschillende bedrijven. Altijd met een lifestyle én duurzame twist. Want ik houd van een betekenisvol leven, evenals een vleugje avontuur.

Dat bleek trouwens al ver voor mijn zakelijke loopbaan.

Op mijn zeventiende werd ik Miss Nederland. Een geweldige ervaring met de ultieme finale: een ontmoeting met Nelson Mandela. Maar, het was tevens een buitengewoon moeilijke periode in mijn leven; het uiterlijk werd belangrijker dan mijn innerlijk. En dat paste niet bij mij. Ik voelde me vreselijk eenzaam. Iedereen had een mening. Dik, dun, mooi, lelijk, stom, dom. Het liefste kroop ik diep weg in een hoekje. Ver weg van alle commentaar.

Ik moest op zoek. Naar het meisje dat ik was geweest of… naar de vrouw die ik wilde worden.

En die vrouw wist één ding zeker: ‘born to write’. Sinds mijn eerste herinneringen in Alverna knutselde ik met woorden. Jaren later ging ik er zelfs geld mee verdienen; als journalist en tekstschrijver, dikwijls commercieel. Maar, ik probeerde altijd vanuit mijn hart te schrijven. Rond het millennium bouwde ik een eenvoudige website vol informatie over aerobics, gevolgd door een online plek met gevarieerde lifestyle info voor vrolijke vrouwen (2002). Het was een leuke hobby die veel tijd kostte. Op dat moment wel fijn want ik woonde in Groningen, ver weg van vrienden en familie.

Nadat ik het noorden vaarwel had gezegd, richtte ik mij volledig op een marketingbaan bij lifestyle sportmerk Brunotti.

Enige jaren later koos ik voor mijn zelfstandige avontuur en lanceerde ik mijn communicatiebureau didie.nl (2007). Niet veel later werd de website van mijn bureau een plek waarop ik mijn projecten beschreef. In 2011 ging ik aan de slag bij Design Academy Eindhoven totdat… alles stil kwam te staan; vanwege een magische maar loodzware zwangerschap. Opstaan, de dag doorkomen en weer naar bed. Dat was alles wat ik kon. Maar ik hield vol; dankzij het wondertje in mijn buik en mijn familie, die mij negen maanden lang geruststelde.

En toen was daar tweede kerstdag 2013.

De dag dat Christopher mijn leven voorgoed veranderde. Ik beleefde de komst van mijn zoon als een sprookje. En, ik ontwaakte, zowel fysiek als mentaal: in het voorjaar van 2014 ging ik aan de slag bij Philips. Tegelijkertijd ontstond er ruimte voor mijn persoonlijke belevingswereld. Een wereld waarin ik het geschenk ‘leven’ vierde. Ik liet de uiterlijke schijn los en maakte deze memo tot een persoonlijk verhaal. Alles staat in het teken van ‘mindful leven‘. Oftewel, aandachtig leven met een glimlach.

didie en haar zoon
Samen met mijn zoon

Ik geniet van getalenteerde en gepassioneerde mensen en ondertussen zet ik de deur (wagenwijd) open voor het reilen en zeilen in mijn privé leven. Samen genieten van emoties en beseffen dat niets vanzelfsprekend is.

Met dank aan iedereen die in mij gelooft.

Didie Schackman

ps, wil je graag deelgenoot worden van een mindful leven en samen op ontdekking? Word dan member van deze community en ontvang mijn zelfgeschreven, praktische cursus mindful leven

Comments (4):

  1. Silvana

    29/11/2014 at 06:53

    Mooi en inspirerend geschreven!
    Wens jou en jullie prachtig samengestelde gezin nog vele Geluksmomenten! Groetjes uit Leerdam

    Beantwoorden
  2. Didie

    29/11/2014 at 16:14

    Bedankt Silvana, en alle happiness voor jou!

    Beantwoorden
  3. Didie

    29/11/2014 at 23:32

    @Tinie: en zonder jou/jullie waren deze woorden er nooit gekomen. Benieuwd welk vocabulaire je nalaat aan je kleinzoon en -dochter 🙂

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *