Duurzaam en eerlijk eten

duurzame chocolade
Fairtrade Cacao uit Ivoorkust (foto Marnix Foeke)

“Hey mama, dit is Fairtrade chocolade. Dat is goed voor de boeren in Afrika.” Mijn zoontje van vijf wijst op tafel naar het blauwgroene logo op een reep Tony’s Chocolonely. Z’n ogen glunderen bij de felle kleuren van de wikkel en het vooruitzicht van boterzachte chocolade met karamel stukjes en een beetje zout als hartige verrassing. Mijn man doet z’n best om een stevig kopje koffie te zetten met onze espressomachine. Fairtrade koffiebonen van de Aldi deze keer, omdat hij inmiddels begrepen heeft dat de koffieboeren en hun kinderen in grote armoede leven. Mijn moeder belt me en vertelt me over de eerlijke bananen die ze heeft gekocht, het scheelde maar een paar cent, en praat me bij over haar vrijwillige inzet voor Fairtrade gemeente.

Je zou kunnen zeggen dat ik mijn familie heb gebrainwasht met eerlijke handel.

Waarom? Omdat ik geloof in wat ik doe én er plezier aan beleef. Mijn hele leven heb ik me ingezet voor mensen, organisaties en merken omdat ik er een positief gevoel bij had. Afhankelijk van de fase in mijn leven was dat in meer of mindere mate geïnspireerd door idealisme en een gevoel van maakbaarheid. Inmiddels kan ik daar duurzaamheid en gelijkheid aan toevoegen. Want sinds mijn leven in rap tempo veranderde door te trouwen met een alleenstaande vader van twee jonge kinderen en zelf een zoon op de wereld te zetten, besefte ik me hoe bevoorrecht ik ben.

Ik kan iedere dag volop genieten van mijn gezin, mijn carrière en sociale wereld.

Het is vaak zo vanzelfsprekend: onderwijs, professionele zorg, alledaagse hygiëne, een riante woning, vrijetijd en een of meerdere auto’s om ons van de ene activiteit naar de andere te vervoeren, maar niets is minder waar als je het vergelijkt met de offers die cacaoboeren en boerinnen moeten brengen om hun gezin een fatsoenlijk leven te bieden, voor zover dat al mogelijk is.

En dus vertel ik iedereen die het horen wil dat eerlijke handel de norm moet zijn.

De een noemt het brainwashen, ik zie het als noodzakelijke educatie en het bieden van een toekomstperspectief waarbij we allemaal gelijke kansen hebben op een menswaardig bestaan.

Ik loop met mijn zoontje naar buiten en spring op de fiets om boodschappen te doen. Met mijn zoontje als bestuurder van de winkelwagen maken we er een leuk uitje van. “Mama, laat mij de chocolade maar uitzoeken, Fairtrade toch?”

(column geschreven voor Zin Magazine)