De Liefde in Beeld

gezinsfotografie
Fotografie van de liefde door Hanke Arkenbout

Net zo goed als dat ik geen foodblogger ben, noem ik mezelf ook geen fotograaf. Tuurlijk, ik heb gevoel voor timing, kleur en details, maar de ultieme foto… Dat is een vak! Instagram is geweldig en mijn fotocursus van Linda Bais hielp me ook een eind op weg, maar ‘picture perfect’? Nou nee. Eerder ‘net-niet’. In mijn hoofd schittert het via de lens, maar in werkelijkheid…

Misschien herken je het wel. Als er iets frustrerend is, zijn het de ‘net-niet’ foto’s. De timing was perfect, de lichtinval formidabel en de emotie treffend. Klik! Got it! The real deal! World Press Photo materiaal! Tot je de foto terugziet op je computer. Het leek zo scherp. Niets is minder waar: buitengewoon vaag. Blurry. Weg romantiek, Dag moment.

Ook leuk: je maakt een scherpe foto, kleurrijk, met een verbluffend kikkerperspectief, echter… alleen de neusgaten zijn overgebleven! Of nog zo eentje: een BN-er, zomaar in jouw stad. Je bent op 1 meter genaderd, hebt iedereen achter je gelaten, grijpt zijn aandacht, wuift hem toe, hij poseert gretig en… de batterij is leeg! Net-niet.

Het mag duidelijk zijn: ik ben inmiddels heel wat wijzer geworden. Fotografie is een gave, een vak dat hoogstaande technische vaardigheden vereist, evenals een talent voor timing, perspectief, en scherptediepte verhoudingen. Daarom kijk ik met bewondering naar de resultaten van de pro’s. Helden die het stadium van ‘net-niet’ al lang gepasseerd zijn (of misschien wel nooit hebben gekend).

Mijn meest recente ontdekking is de jonge fotografe Hanke Arkenbout. Zij fotografeert DE LIEFDE. Subliem! Want als er nooit, maar dan ook nooit iets in de categorie ‘net-niet’ mag vallen, is het de liefde. Duidelijk aanwezig en tegelijkertijd onzichtbaar, fragiel. Of het nu om kinderen, lovers, een huwelijk of zwangerschap gaat, Hanke maakt de emotie zichtbaar. Zij weet met haar lens de juiste details vast te leggen en maakt ons toeschouwers van een levensechte roman.

Ik droom ervan om mijn liefde ook door Hanke vast te laten leggen. Op een heel bijzonder moment. Zo’n onvergetelijke split-second die net-niet lang genoeg duurt voor een alledaagse kiekjesmaker, maar die perfect wordt getimed door een gevleugelde fotograaf zoals Hanke.

Ik heb genoten van haar foto’s en neem haar beelden mee in mijn visuele geheugen. Check haar site en sta ook even stil bij een opmerkelijke boodschap: ‘Coming back to where you started  is not the same as never leaving.’ Wauw!